(beeld: Ilja Meefout)
Een kleine roundup van het schrijfwerk van de afgelopen weken:
Interview met Brainpower voor State Magazine over de dubbelverzamel-cd Mijn Manier en de bijbehorende theatertour:
“Rond ’94/’95 had hij al een Nederlandstalig nummer: ‘MC’s hebben niks te zeggen’. In een A Tribe Called Quest-achtige stijl. Samen met beatmaker Bas Bron, die later de Neger des Heils werd. Hoe ging het ook alweer. “‘Hey yo mc’s zijn irritant. Zoals wat? Zoals de meeste reclames over maandverband.’ Heel erg Phife Dawg.” Met Bas Bron had hij een hele goede klik. “We hadden ook een bandje, the Chocoholics. Sander Lanen, de broer van Faberyayo, was de bassist. Faberyayo kwam een keertje kijken bij onze oefenruimte, hij was toen elf of twaalf. Heel fanatiek al, met een Wu-Tang shirtje.” Mulder en Bron woonden toen ook samen in een huis. “Waar ik nu mijn sneakerkamer heb, daar is hij begonnen hij met beats maken. Je hoorde altijd funk-achtige housedingen uit zijn kamer en uit die van mij keiharde hiphopbeats.” In 1996 was er De Boem Met De Bla Bla. “Toen werd voor mij echt duidelijk dat het geen grap was. Heel veel mensen hadden toen zoiets van: wat, ben jij dit?”
Voor Het Parool een voorverhaal en twee verslagen vanaf het Amsterdam Dance Event, op woensdag, verslagen van woensdag , vrijdag en maandag
Een interview met Coparck over hun nieuwe album A Dog And Pony Show in Het Parool. En ook in Het Parool een verhaal over de muzikale switch van Tiësto.
In de VPRO Gids van deze week twee verhalen in de Crossing Border special. Een profiel over Monsters Of Folk, de ‘super groep’ van Jim James (My Morning Jacket), Conor Oberst (Bright Eyes), M.Ward en Mike Mogis. Plus een uitgebreid interview met Ed Droste van Grizzly Bear.
