Cosmic, Space, Neo

Vandaag in Het Parool een profiel over disco waarin ik weer eens veels te veel info kwijt wil, met als directe aanleiding twee nieuwe discofeestjes – beide aanstaande vrijdag – in Amsterdam: Love In The Elevator in Studio K en Cosmic Disco in de Flexbar. De komende dagen een opsomming van interessante, discogerelateerde links en achtergrondinfo.

Luisteren: Om te beginnen de beta versie van Intergalactic FM, de opvolger van I-F’s Cybernetic Broadcasting System, plus een recent interview met I-F en een oud interview van mij met I-F op 3VOOR12 .

Love In The Elevator is het feestje van Edo Salgado. De mannen van Disco Exota zijn al sinds 2005 bezig in Amsterdam. Roeland Otten haalde met zijn ConClub onlangs A Mountain Of One en Beppe Loda naar Nederland.

Kijken: Maestro, documentaire over Larry Levan en het begin van de dj cultuur, in 9 delen te vinden op Youtube.

Lezen: Wax Poetics verhaal over Daniele Baldelli, de man van Cosmic, de discotheek in Lazise aan het Gardameer. Todd Terje interview. Daniel Wang interview. De beste discoplaten van het eerste gedeelte van 2008 volgens Job de Wit.

Morgen de top 10 van Marco en Orpheo van Cosmic Disco.

Le week-end

Om de boel een beetje op te funken hier, vanaf nu ook regelmatig(er) bericht uit de wereld van de muziekschrijverij. Zoals gisteren in het Parool een interview met Stephen Dewaele over de nieuwe Soulwax/2ManyDJ’s dvd Part Of The Weekend Never Dies. Een zeer vermakelijke, maar iets te lange videoclipdocu over de onderweg belevenissen van de afgelopen twee jaar. Een aardige quote die het verhaal niet haalde – want niet over de film – is de opmerking van Dewale over hun link met en liefde voor house. In het kader van het twintigjarig bestaan deze week en de release van het boek Roxy en de House-Revolutie van collega en vriend Job De Wit wel aardig om nog even te vermelden:

“Voor mij heeft veel van die muziek ook een soort punk attiude. Iedereen kon zo’n nummer maken, iedereen deed maar iets. Het is ook een fuck you naar een heleboel dingen. Muziek moet niet altijd zo intelligent zijn, integendeel. Als je James Brown Is Dead draait, dat voelt iedereen als een rocknummer, als een punkplaat. Gent was erg belangrijk in die tijd met Frank de Wulf en R&S, dat is ook onze leefwereld geweest. Dance muziek leefde in die tijd perfect naast Urban Dance Squad en Kyuss en alle andere dingen waar we fan van waren. Dat hebben wij met 2 Many DJ’s ook gedaan. DJ’s zijn een soort muziekfascisten, mensen die denken dat iets cooler of beter is. Aan het einde van de dag wil ik evengoed Voulez Vous van Abba compleet opfucken en daarnaast Ace Of Spades draaien en dan naar de meest obscure Aphex Twin nummers. Ik wil dat kunnen, dat is mijn leven en hoe ik graag naar muziek luister. Ik hou niet van muziek waar over ik na moet denken waarom ik het tof vind. Muziek doet mij iets of compleet niets en ik haat het. Alles wat daar tussen ligt is Mika. Alhoewel Mika al goed naar de kant gaat dat ik moet overgeven.”

Die Voulez Vous opmerking gaat natuurlijk over Parra’s remix.

Morgen Valtifest op het NDSM, met onder andere de awardwinnende Jeugd en een fijne ‘herinnert u zich deze nog’ house-tent met Danny Rampling en ex-New Order bassist Peter Hook, die we maar eens van heel dichtbij moeten gaan bekijken.